Zoveel mensen, zoveel meningen….

Wat ik ‘zie’, vloeit voort uit mijn denken. Mijn ogen zijn als een raam. Het raam is vol vlekken. Vlekken zijn opgedane ervaringen, aangeleerd gedrag. Je wilt de vlekken wegpoetsen, maar deze zijn hardnekkig. En als je dan ‘denkt’ dat het raam eindelijk schoon is, kun je nog naar buiten kijken vanuit een vlek zonder het te beseffen.

Een vlek, die je niet opgevallen is, maar je beeldvorming/uitzicht wel degelijk beïnvloedt. Mijn uitzicht is al complex. Hoe kan ik die van jou dan begrijpen? Daarvoor is openheid, liefdevolle communicatie nodig. Dat vergt veel oefening, geduld, moed, omarming, maar bovenal begrip voor een andere kijk. Ik mag zeggen hoe ik het zie. Ik leer graag hoe jij het ziet. Want ik ben jouw ogen niet. Wie weet, leer je me anders kijken. Wie weet, poets jouw kijk mijn raam schoon.

Liefs,

Judith Arendsen Logo