“Ik zie het anders!”, zei ik. En ik voel me vrij en sterk. Voor het eerst in mijn leven, ben ik niet meer bang te zeggen wat ik voel.

Herken je het? Je denkt wat heb ik verkeerd gedaan? De ander is boos, dwingend, verwijtend, reageert vreemd. Het is nooit goed genoeg. Je zoekt het probleem bij jezelf. Wat kan ik doen om de ander tevreden te houden? Die gedachte mag je loslaten. Je mag de ander een spiegel voorhouden en met liefde zeggen hoe jij het ziet. Maar als je jezelf voor de ander in allerlei bochten moet wringen om het goed te doen, ben je ver van jezelf verwijderd geraakt.

Tijd voor verandering!

Ga je niet aanpassen om de ander tevreden te stellen. Je hoeft ook niet in de houding te springen om de vrede te bewaren. Als de ander boos, dwingend, verwijtend, ontevreden, ontdaan is, geeft dat jou een onaangenaam gevoel en je wilt ervan af. Dat zorgt ervoor dat jij actie wilt (moet) ondernemen, je gaat afsluiten of de situatie ontloopt door veel weg te gaan. De vraag is of hun emotie jouw probleem of verantwoordelijkheid is. Hun emotie is hun onmacht. Hier moet iedereen zelf aan werken. Iedereen heeft hier een eigen verantwoordelijkheid. Hun (afgedwongen) vrede zal dan op den duur jouw onvrede worden. Het gaat steeds meer knagen. Uiteindelijk kan niemand zichzelf blijven verloochenen. We worden zelf ongelukkig of ziek.

Ik zie het anders! zei ik en ik voelde me vrij en sterk Het is mensenwerk

Je weet zelf als geen ander wat je wilt in de situatie die zich voordoet. Voel of je werkelijk actie wilt ondernemen of dat je het doet om de vrede te bewaren. Wees in alles jezelf.
Heb moed en zeg eerlijk dat jij het anders ziet. Dat is jouw geboorterecht. Jij mag jouw stem laten horen. Neem jezelf serieus en kom op voor wat jij vindt. Dat vraagt om zelfreflectie.
Als je de ander belangrijk vindt, denk je vaak dat jij het fout ziet als de ander boos is. Het tegenovergestelde is vaak waar. Je geeft de ander te veel macht. Je loopt weg voor je eigen gevoel om toch maar de stemming goed te houden.

Neem jezelf vanaf nu serieus en vertel de ander hoe jij het ziet.

Het is eng in het begin. Je begeeft je op onbekend terrein. Je hebt het nog nooit gedaan bij die persoon/personen, thuis of op het werk. De ander zal weerstand bieden, nog bozer worden in eerste instantie. Nog meer van je vragen, eisen. Dat is hun onmacht. Ze zijn gewend geraakt aan het feit, dat jij het voor hen oplost. Dat je gehoorzaamt. Maar jij houdt nu van jezelf. Jij leert de ander zelfstandig te worden. Zij zijn nu zelf verantwoordelijk voor hun eigen emoties en worden teruggeworpen op zichzelf. Ook de ander mag voelen waar deze emoties vandaan komen en welke stappen nodig zijn om dit te veranderen. Ik weet nu uit ervaring dat ze daar uiteindelijk sterker en blijer van worden. De vrede van een ander mag nooit jouw onvrede worden. Het zal je uitputten. Het zal je frustreren. Uiteindelijk help je daar ook niemand mee. Je mag alles zeggen ongeacht de consequenties. Als het maar liefdevol, zuiver en puur is.

Hun geluk mag nooit ten koste van jouw geluk gaan.

Ook kun je je schuldig gaan voelen. Je bent gewend het op te lossen voor de ander. Je hebt hun geluk op jouw schouders genomen. Een onmogelijke opgave, een zware last. Vanaf nu laat je het bij de ander. Je ziet de ander (even) ‘verdrinken’. Hierdoor ontstaat in ons ook weer een onaangenaam gevoel. Maar daar moet je doorheen. Jij bent niet schuldig. Jij bent het jezelf schuldig, naar je eigen gevoel te luisteren. Het schuldgevoel naar de ander zal verdwijnen.

Ik zie het anders! zei ik en ik voelde me vrij en sterk.

Laat je eigen kleuren zien, kies voor je eigen geluk, je eigen mening, je eigen inzichten en wees trouw aan jezelf. Jouw mening, jouw inzichten doen ertoe. Sterker nog. Ze zijn belangrijk. Je krijgt ze niet voor niets. Ze worden je ingefluisterd. Jij weet als geen ander wat jou gelukkig maakt en wat je daarvoor moet doen. Laat het toe. Dat is je enige verantwoordelijkheid. Je gaat het uitstralen en anderen ermee ‘besmetten’. Zo verspreiden we liefde. Wees er voor jezelf. Wees lief voor jezelf dan pas word je een schat voor de ander!
Wie niet meer in je leven past, zal uit je leven verdwijnen. Een pijnlijk rouwproces soms. Maar wat niet paste zal nooit passen. En als het toch bij je hoort, kun je het niet kwijtraken.

Wees wijs, sta voor waar jij voor staat. De wereld wil jouw ware verhaal. De persoon die echt zielsveel van je houdt wil ook jouw ware ZELF en niets minder. De weg naar jezelf, is de weg naar liefde. Liefde kost geen inspanning, maar is de wind onder je vleugels. Liefde is een veilige omgeving waar je jezelf mag ont-wikkelen, waar je mag groeien en zijn wie je BENT! Dat gun ik nu mezelf, maar ook de ander.

Liefs,

Judith Arendsen Logo