Het één is flow, het ander is hard werken.

Dit blog is geschreven om je te inspireren en te motiveren om uit je eigen gecreëerde waanbeeld te stappen. In je eigen kracht te gaan staan en de regie over je leven in eigen handen te nemen. Niets is wat het lijkt. We hebben veel onbewuste gedragspatronen ontwikkeld, die diep in ons systeem verankerd zitten en ons gedrag onbewust bepalen.

‘Niets is wat het lijkt! We hebben veel onbewuste gedragspatronen ontwikkeld, die in diep in ons systeem verankerd zitten en ons gedrag onbewust bepalen.’

In de wereld van mijn vader draaide het om auto’s, ondernemen en zijn gezin. Als jong meisje ‘danste’ ik tussen de automonteurs in de werkplaats, zat ik achter de telmachine op kantoor, hielp ik klanten bij het aftanken van hun auto en zat ik aan tafel te lunchen met de directeur van Volvo Nederland. Zo ging dat in die tijd nog. Ondernemen is eigenlijk simpel, maar simpel ondernemen is moeilijk. Tenminste zo lijkt het tegenwoordig. Het ondernemen in een familiebedrijf is ons met de paplepel ingegoten.

In de loop der jaren ging ik mijn eigen weg, maar mijn draai kon ik nooit echt vinden. Waarschijnlijk omdat ik zocht naar een plek waar ik het ondernemerschap, dat ik opgesnoven had, zelf in praktijk kon brengen. Ik kwam in grote bedrijven, waar het ondernemerschap van de individuele medewerker niet de aandacht had. Waar het duidelijk was dat de één belangrijker was dan de ander. Zo voelde dat in ieder geval voor mij als hoogsensitief persoon.

Ik vond de weg terug naar het bedrijf van mijn vader. Als vrouw viel het niet mee om me in deze toch wel traditionele branche en mannenwereld staande te houden. Er als jong meisje tussen lopen, is echt iets anders dan er werken. Ik had voortdurend het gevoel dat ik mij moest bewijzen.

Op een dag zeiden mijn vader en zijn accountant dat ze de opvolging van het bedrijf hadden besproken. De beste optie was, huns inziens, dat mijn broer alles zou overnemen. Ik had het altijd verwacht, maar toch ook nog ergens ver weggestopt. Het kwam dus op dat moment als een donderslag bij heldere hemel. Wat moest ik nu met mijn ondernemerschap, mijn talenten? Waarom niet samen? En wat kon ik mijn kinderen nog bieden? Want mijn lijn zou geen erfgenaam van dit bedrijf meer kunnen worden.

‘Zodra ik met de pijn geconfronteerd werd, ging ik nog harder werken. Dit is een onbewust mechanisme om je te beschermen. De pijn wilde ik niet voelen.’

Ik heb daarna gedaan wat ik altijd gedaan heb en dat is doorgaan. Dat doe je in een familiebedrijf.Je gaat niet bij de pakken neerzitten.

Je blijft samenwerken en zet je beste beentje voor. Ik ging steeds harder werken en wilde met man en macht bijdragen aan het succes van het bedrijf waarin ik opgegroeid ben. Ik bleef me verantwoordelijk voelen. Als oudste kind van een gezin wil je de boel bij elkaar houden. Zodra ik weer met de pijn geconfronteerd werd, ging ik nog harder werken. Dat is een onbewust mechanisme om je te beschermen. De pijn wilde ik niet voelen. De omgeving denkt dat alles je in de schoot geworpen is. Niemand ziet je worsteling. Ik cijferde mijn eigen gevoelens onbewust weg totdat, na het overlijden van mijn moeder, de man met de hamer kwam. Ik was totaal opgebrand. Hard werken om erkenning te krijgen, kost héél veel energie, zo bleek.

843x561 uitgebloeide paardebloem:passie:bewijsdrang

Op dit moment realiseer ik mij dat ik onbewust al die jaren heb willen bewijzen dat ik als vrouw ook troonwaardig ben. Ik zocht naar erkenning. Let wel. Ik wil benadrukken onbewust. Niemand heeft mij gedwongen hard te werken en me zo dienstbaar op te stellen, trouw te blijven aan het familiebedrijf. Dat heeft mijn eigen gevoel van ‘minder’ zijn, gelijkwaardig willen zijn me onbewust opgelegd. Een waanbeeld dat ik zelf in mijn hoofd geschapen heb. De wet van de aantrekkingskracht werkte in dit geval ook in mijn nadeel. Want wat je voelt, roep je op je af. Dus mijn gedachten werden ook in veel gevallen door mensen op mijn pad bevestigd.

Mijn vader heeft altijd en nog steeds het beste met ons allen voor. Hij zorgt goed voor al zijn (klein) kinderen. Iedereen is voor hem gelijk! Dat wil ik toch gezegd hebben. Hij heeft ook goed voor zijn dochters (mijn zus en mij) gezorgd. Zo zie je dat je als ouder ongewild en met de beste bedoelingen van de wereld je kind een moeilijke les in dit leven kunt meegeven. Voor mij was en is deze les duidelijk mijn eigenwaarde (leren) kennen, het voor mezelf opkomen, me gelijkwaardig voelen en trouw aan mezelf zijn door grenzen te stellen.

‘Doordat ik steeds vaker in mijn eigen kracht kan staan, geniet ik er nu van om een sterke vrouw in een mannenwereld te zijn, ontwikkel ik mijn eigen talenten en volg mijn eigen passie.’

Ik weet nu dat op de troon zitten niets toevoegt aan je eigenwaarde. Mijn broer is een uitstekende troonopvolger. Geen discussie over mogelijk! Ik heb respect voor hem en voor de manier waarop hij het bedrijf leidt. Maar als mens zijn we gelijkwaardig. Je eigenwaarde bepaal je zelf. Je moet zelf in je eigen capaciteiten en talenten geloven. Ik ben nu trouw aan mezelf, kies het beste voor mezelf en ben mijn eigen ‘baas’. Doordat ik steeds vaker in mijn eigen kracht kan staan, geniet ik er nu van om een sterke vrouw in een mannenwereld te zijn, ontwikkel ik mijn eigen talenten en volg mijn eigen passie. Ik weet dat mijn bijdrage, net als die van anderen, ook heel belangrijk is.

We zijn allemaal mensen, die beslissingen nemen op basis van (traditionele) aangeleerde patronen. Mijn vader heeft naar eer en geweten gehandeld op basis van wat hij geleerd heeft. Ook ik als moeder zal af en toe de ‘fout’ in gaan als we al van fout kunnen spreken. Het gaat hier niet om de schuldvraag of om de wijzende vinger. Ik wil mijn kinderen leren de kracht in zichzelf te vinden, in zichzelf te geloven en te voorkomen dat de eigen gecreëerde waarheid met hen op de loop gaat. Dat ze hun waanbeelden kunnen ombuigen voordat er diepgewortelde gedragspatronen ontstaan die hun ontwikkeling in de weg staan. Dat ze hun passie leven. Ze hoeven mij niet te bewijzen dat ze goed zijn. Ze zijn prachtig zoals ze zijn. Ik ben een gelukkig mens als ik ze mag helpen hun talent te ontdekken en mag bijdragen aan de ontwikkeling ervan. Niet voor mij maar voor henzelf! Ik word er blij van als ze trouw aan zichzelf zijn. Ze hoeven zich voor niemand weg te cijferen. Deze basis wil ik ze meegeven. Mijn vader steunt mij hierin bijna dagelijks.

Kijk eens naar je eigen beweegredenen waarom je dingen doet. Doe je het vanuit passie of vanuit schuldgevoel, afwijzing of vanuit de drang jezelf te bewijzen? Vanuit passie kom je in flow. Van passie krijg je energie. Vanuit schuldgevoel, afwijzing en/of bewijsdrang is het hard, heel hard werken en ben je op den duur opgebrand. Durf eens in de spiegel te kijken en wees eerlijk tegen jezelf. Wat is jouw drijfveer? Zit jij ook onbewust vast in een voor jou ongelukkige situatie? Ik durf te beweren dat het voor een ieder van ons geldt. Maar weet dit. Het gaat allemaal over jezelf. Niet wat de ander je aandoet of heeft aangedaan. Je hebt elke dag een keuze je gedachten en je drijfveer aan te passen en te gaan voor het beste voor jezelf!

‘Ik kan nu vol overtuiging zeggen, dat deze levensles mij als mens zo veel sterker gemaakt heeft.’

843x563 handen boven bloeiende bloem:passie:bewijsdrang

Als je eenmaal voor jezelf gekozen hebt, gaat de wet van aantrekkingskracht in jouw voordeel werken, gaan er deuren voor je open waarvan je dacht dat ze dicht zouden blijven. Ik ontmoet(te) lieve, mooie mensen op mijn pad, die mij helpen de weg naar mezelf terug te vinden. Deze mensen ben ik eeuwig dankbaar! Ik kan nu vol overtuiging zeggen, dat deze levensles mij als mens zo veel sterker gemaakt heeft. Daar ben ik ook dankbaar voor.

Kies voor jezelf! Jij bent het waard! Wees lief voor jezelf en koester je eigenheid!

Liefs,
Judith Arendsen Logo